Friday the 13th, what if… imagine…

Sloeg er een paar maandjes terug een meteoriet in de achtertuin in, afgelopen vrijdag was het bijna weer prijs. Op een haar na sloeg een stuk ruimtepuin in in hartje Calgary. Een Russische draagraket ter grootte van een pickup truck was onderweg om het weekend in Calgary behoorlijk in de war te gooien. Terwijl ik nietsvermoedend bij Safeway boodschappen aan het doen was voor m’n Friday the 13th Birthdayparty, hing Norad aan de telefoon bij het crisismanagementbureau van Alberta. De boodschap: “’t is groot, radioactief en het komt jullie kant op. Van boven.” Stond ik in de Dollarstore slingers en balonnen af te rekenen, stond men daar op het punt om alle TV- en Radiostations te onderbreken om een mogelijk armageddon in de stad aan te kondigen. Ze hielden maar meteen rekening met het worst case scenario, waarbij een aanzienlijk aantal levens verloren zou gaan. Hier houden ze van grondig. De volgende minuten veranderde de berekende plaats van inslag naar het oosten van Calgary. Uiteindelijk stuiterde het wrak van koers door de weerstand van de atmosfeer en stortte het in de Atlantische Oceaan. Hier en hier wat nieuwsberichtgeving.

Wat zou er allemaal gebeurd zijn als daadwerkelijk tot een inslag zou zijn gekomen. Je wilt er niet over nadenken…

Feestje
Geschrokken van voorgaande foto? Is nep hoor. Een van de spelers bij het Loose Moose Theatre, Jen, verzorgt stage makeup voor ondermeer oorlogssimulaties van het Canadese leger. Regelmatig rijdt ze met haar partner in een busje vol met bloed, ledematen en lijken naar het oefenterrein om acteurs om te toveren tot de meest gruwelijke oorlogsslachtoffers. Kunnen de soldaten een beetje wennen aan wat ze te wachten staat. Aangezien ik mijn feestje als thema Friday the 13th had meegegeven, naar de film, besloot Jen mij een snijwond cadeau te doen. Omringd door de feestgangers werd ik onder handen genomen, en te oordelen naar de reacties zag het er Heel Erg Echt uit. Toen ik het handspiegeltje kreeg om zelf even te kijken kon ik dat alleen maar beamen; een gapende wond die gezellig met me meebewoog als ik mijn hoofd draaide. Ik kan me niet herinneren een bizarder verjaardagscadeau te hebben gekregen.

Aan het eind van de avond, toe ik met Steve aan het nabomen was en terugkeek op een superfeest, zag ik Guido op Skype online komen; het was al geruime tijd ochtend in Nederland. Even testen, dacht ik en belde hem. Na enig gekeuvel en gegrinnik dat hij aan de koffie en wij aan het bier zaten, merkte ik achteloos op dat ik wel gewond was geraakt tijdens de avond. Steve meldde daarbij ter geruststelling dat als we ons biertje op hadden, we even langs het ziekenhuis zouden gaan om ernaar te laten kijken. Ik hield m’n nek wat dichter bij de camera. Het werd stil in Nederland. En Guido schoot in de stress. Te horen aan de toon in zijn stem waarmee hij op me in begon te praten om controle te krijgen op de naar hij waarschijnlijk dacht, volkómen uit de hand gelopen situatie, besloot ik de grap maar snel te beëindigen. Hij liet zich maar moeilijk overtuigen van het feit dat het nep was; een groot compliment voor Jen.

De kracht van sommige beelden kan zo sterk zijn, dat denken en voelen met elkaar in conflict lijken te komen. De ogen nemen waar, de verbeelding vult in, en het brein connects the dots totdat er een verhaal met betekenis ligt wat we bereid zijn aan te nemen. Theater is spelen met de realiteit, mensen verleiden om ze in jouw realiteit te laten geloven. Het mooist zie ik dat bij kindervoorstellingen bij Loose Moose. Je kunt aan de kinderen aflezen of een scene goed in elkaar zit, of dat er te weinig gebeurt; puntje van de stoel en open mond, of rusteloos om zich heen kijken en een gesprek met papa of mama beginnen. Eerlijker feedback kan je niet krijgen! Verbeelding prikkelen, en de mensen blijven verleiden op de vraag “what comes next”. Als je die disciplines beheerst, dan kan je veel bereiken. Kijk naar Obama, en zijn verhaal. Ik denk eerlijk dat Obama erg goed een kindervoorstelling zou kunnen geven.

Maar zelf overtuigend gewond spelen op je eigen verjaardagsfeestje…? Mwa…! 😉