Vorige zomer liep ik voor de derde keer op rij met een grote grijns in het Canadese Calgary rond, vol van de improvisatiepret bij de Loose Moose Theatre Company waar ik wederom deelnam aan de Loose Moose Summerschool. Voor de derde keer achtereen dacht ik: “wat zou het gaaf zijn om hier eens een jaar rond te hangen!” Toen liet ik het kwartje maar vallen: “gewoon doen”. Vanaf dat moment verschoof ik de mindset van ‘ik zou wel eens een jaar naar Canada willen’ naar ‘ik ga een jaar naar Canada, en wel binnenkort’.
In december 2007 heb ik mijn baan opgezegd, met de toezegging dat ik tot eind juni blijf werken om mijn werkgever voldoende tijd te bieden vervanging voor me te vinden. Vanaf dat moment begon alles als vanzelf op z’n plaats te vallen. M’n huis is verhuurd en in Calgary is er voldoende perspectief om mezelf lekker bezig te houden. Ik heb er een huis geregeld dat is gelegen in de wijk met de mij zeer aansprekende naam Mount Pleasant. Ik krijg er gratis twee huisgenoten bij. Het huis ligt vrij dicht tegen downtown Calgary aan, met het openbaar vervoer op loopafstand. Huis met tuin in Mount Pleasant, Calgary
Maar het belangrijkste van alles na mijn beslissing: de creatieve energie begon weer te stromen! Het nieuwe perspectief waarin ik me heb gestort, zet de zaken weer op scherp. Oude schoenen weggooien voor je nieuwe hebt geeft een hoop ruimte. You are now leaving your comfort zone, rinkelt een harde bel af en toe in mijn kop. Dat is spannend, en ook gaaf. Het zelfverkozen daklozenschap in Rotterdam dwingt me tot het uitmesten van mijn stulpje. Meubels die ik sinds studententijd mee heb verhuisd krijgen een waardige begrafenis in de vuilcontainer in de straat. Verhuismeuk om de verhuismeuk (van die shit die je alleen in je handen hebt als je verhuist) gaat toedeledokie! En Marktplaats is my playground. Ondertussen heb ik het “adopteer een doos-programma” opgezet onder vrienden, om her en der een doosje boeken op zolder te parkeren. Vele zolders maken een leeg huis. Ik zoek nog adoptanten, dus als je je geroepen voelt…
30 juni is deze vogel vrij. 17 juli vertrek ik naar Canada om meteen met m’n neus in de boter te vallen met een 10-daagse workshop met Keith Johnstone. Daarna sluit ik me aan als vrijwilliger bij het Loose Moose Theatre, hetgeen inhoudt twee keer per week trainen en elke week een optreden. En daarnaast natuurlijk een hoop lol maken met de club geweldige mensen die zich bij dit theater hebben aangesloten.
Nu nog eerst netjes de boel op m’n werk afronden en dan…op pad!
Categorieën: Improvisatie
0 reacties